De wind wijst de weg

door Wouter Klootwijk

‘Hoe heet je?’ vraagt de jongen. ‘Geef me maar een naam, dan weet ik hoe ik heet,’ zegt het meisje. De jongen kijkt naar het water. En dan zegt hij het opeens. ‘Je heet Vera.’ ‘Goed,’ zegt het meisje. Twee kinderen vinden elkaar in een wereld na een ramp. Er is geen olie, geen elektriciteit en er zijn geen volwassenen. Ze leven van dag tot dag. Een bijzonder verhaal over vertrouwen in de natuur en in elkaar: als je naar de overkant wilt, dan bouw je een vlot, de wind wijst de weg. Gaat het regenen, dan maak je een dak. Heb je honger, dan eet je de kersen die aan de bomen groeien. Maar de winter nadert… Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie