De engelendoder
Er is geen twijfel mogelijk: na een onderbreking van vijf jaar is de Engelendoder weer actief. Net als toen liggen de vermoorde meisjes in hun eigen bedje, de lichtblonde haren als een aura gespreid, roze lipgloss op de voorgoed zwijgende mondjes. En net als toen laat hij verder geen enkel spoor na. Kitt Lundgren zou er iets voor geven om zich met de zaak te mogen bezighouden, maar ze weet dat dat niet gaat gebeuren. Oké, ze heeft al een jaar geen druppel meer gedronken, en ze heeft het verdriet over de dood van haar dochter een plaats gegeven. Maar feit blijft dat ze de Engelendoder destijds heeft laten ontkomen, en dat zijn haar superieuren niet vergeten. Dan laat de Engelendoder van zich horen. Hij beweert dat de nieuwe moorden zijn gepleegd door een imitator, en dat hij weet wie dat is. Hij is bereid de politie te helpen, maar op één voorwaarde: hij wil alleen Kitt te woord staan. Al snel blijkt waarom: hij kent Kitts geschiedenis - en haar zwakheden... Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie