E-book
Ouderen zijn het gelukkigst
Anton Korteweg kijkt, vaak op z’n fiets, om zich heen. Herkent feilloos het menselijk tekort in de dingen die hij ziet. En dat schrijft hij dan op. Zoals in het gedicht ‘Tunnels’: ‘Gebruik de tunnel’, staat er, en, die raad gevolgd, ‘Astrid, I love you’. Mooi. So far, so good. Daal je de Straatweg af het Haagse Bos in: ‘Astrid skelethoer. Negative Erection.’ Zo kom je ’s morgens om half negen in Wassenaar in tien minuten maar van de banaalste uiting van liefde tot het grofst vertoon...