E-book
Onze verslaggever in de leegte
‘“Je moet rustiger worden,” zei György Konrad, zomaar, ineens. “Je bent te gehaast. Er zit te veel daver, te veel onrust in je lijf. Zo kan je niet schrijven.” En hij heeft verdomme gelijk. Hij keek me recht in de ogen toen hij het zei, met de vriendelijke blik die geen mens kan faken. Ik was verbluft door dit inzicht in mijn karakter. Wat moest ik zeggen? Ik ben half zo oud als hij, en ik voel me opgejaagd door het einde. Zijn hand op mijn schouder. Mijn hand op zijn schouder. De kans is klein...