Ik zag haar eerst
Amber zit in een ‘dipje’ dat inmiddels al vier jaar duurt. Haar kantoorbaan is slaapverwekkend saai en aan haar echte passie, tekenen en schilderen, komt ze nauwelijks toe. Om over de liefde al helemaal maar te zwijgen… Ondertussen lijkt iedereen om haar heen zijn beste leven te leven. Zoals haar zus, Nathalie, die het helemaal huisje-boompje-beestje voor elkaar heeft. En haar broer Sebastiaan, die tot over zijn oren verliefd is en zijn nieuwe vriendin aan zijn ouders en zussen wil voorstellen tijdens een familieweekend in het bos. Onderweg naar de Veluwe lijkt Ambers geluk ineens te keren. Ze ontmoet de leuke Marijn, en voor het eerst in lange tijd voelt ze weer een sprankje hoop. Een vonkje. En dat wordt nog sterker als ze afscheid neemt mét Marijns telefoonnummer in haar contactenlijst. Op wolkjes komt ze aan bij het huisje dat haar ouders hebben gehuurd voor het lange weekend. Maar dan… blijkt dat de nieuwe vriendin die Sebastiaan aan hen wil voorstellen niemand minder is dan precies diezelfde Marijn. Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie