Luisterboek
Het meisje van toen
Sommige meisjes uit je verleden kun je maar beter nooit meer zien. Thuis zat mijn Brenda, acht maanden zwanger, en op de barkruk naast me zat Lieve, roodharig met sproeten, en vanaf het eerste moment dat mijn ogen de groene van haar vonden, wist ik dat ik de fout van mijn leven zou begaan. Ze was betoverend. Ik gebruik het woord niet vaak, maar zij was het in de ware zin des woords. ‘Hou m’n kruk vrij,’ zei ze op een gegeven moment, analoog aan Hazes en zijn stompzinnige lied. Die komt dus nooit...