E-book
Dagboek van een gymnasiast
Hoe ver reikt wel onze herinnering? Er zijn menschen die met eenige scherpte nog het beeld bewaard hebben van hun moeder, zooals zij met wijd geopende armen op den grond neerhurkt en hen met oogen en lippen lokt de eerste schrede te zetten op deze booze aarde. Bekoorlijk beeld! En ik betreur het dat mijn eigen herinneringen, althans wat betreft mijn vroegsten en allereersten kindertijd, die scherpte niet bezitten. Ik kan er geen `tafereeltjes van maken. Als half uitgewischte waterpastels schemeren...